Een tweede mandoline voor opa Cor.

Het is altijd handig om een reserve instrument te hebben bij een optreden, voor als de snaar breekt of zo. Niet dat dat ooit gebeurt is, maar je weet maar nooit. Zo’n snaar kan dan natuurlijk ook ter plekke vervangen worden maar ja,…, dat kost wel tijd en daar zit je tijdens een optreden niet op te wachten. Een goede reden, lees smoes, dus om er nog eentje te bouwen. Het is zo’n klein lief schatje, en zo gebouwd….. Het schrijven van het verslag kost meer tijd. Dus eerst het eindresultaat, het verslag staat eronder!

Allereerst wordt natuurlijk de nek gelijmd, zodat die kan rusten voor dat we aan de slag gaan. We gebruiken een mooi stukje geoogd esdoorn en lijmen de twee stukken doorgezaagd tegen elkaar in.

Nu wordt er een mooi stuk hout gezocht voor de body….nou ja, eigenlijk ging het andersom, we zagen dit schitterende eindstuk aan een stuk tamo essen (Japanse essen) zitten en besloten dat als we het konden doorzagen en dan spiegelen dat we er een schitterende mandoline body van konden maken. Zo gezegd zo gedaan. De twee stukken werden op twee stukken (uit dezelfde balk) essen gelijmd zodat het geheel dik genoeg zou zijn voor een body. De lijmnaad is zo bijna niet zichtbaar omdat de verschillende stukken dicht bij elkaar zaten in de boom.

Het tweede onderdeel: het fretbord. Het wordt zo zuinig mogelijk uit het stuk ebben gezaagd. De andere stukken kunnen dan later nog voor iets anders worden gebruikt.

De kop wordt op breedte gemaakt. Daarna wordt de vorm aangebracht en wordt de kop op dikte gemaakt zodat de sier-voorkant en achterkant erop kunnen.

De sier-voorkant en achterkant.

Nu weer een stukje verder aan het fretbord. De verschillende stappen hebben een volgorde, anders maak je het jezelf moeilijk… Eerst worden de fretsleuven gezaagd, dan worden de stippen ingelijmd, daarna wordt de binding gelijmd en als laatste worden de fretten gemaakt en geplaatst.

Als de stippen vlak zijn geschuurd wordt de binding gemaakt.

Als de binding netjes is afgewerkt kunnen de fretten worden geplaatst.

Als al de fretten zijn geplaatst moeten ze op maat worden afgezaagd,.. niet je binding raken…, en dan keurig zacht worden afgewerkt, eerst grof, dan als laatste fijn.

We gaan weer verder aan de body. Het chassisdeel wordt ingeboord, geen fouten maken…, en ook de verschillende kabeldoorgangen worden geboord.

Gelukkig, dat is goed gegaan,… uiteraard…, maar toch! Nu nog de laatste paar onderdelen en dan is er een nieuwe mandoline geboren! Eerst maar het staartstuk.

De brug en het raampje om het element.

De elektronica en de klepjes voor de elektronica vakjes.

Nu nog de nerven vullen en spuiten,… zo gezegd, maar niet zo gedaan…, het laatste afregelwerk en klaar is Eric-Jan! Wat een schoonheid.